ای چراغ هر بهانه از تو روشن از تو روشن
ای که حرفای قشنگت منو آشتی داده با من

من و گنجشکای خونه دیدنت عادتمونه
به هوای دیدن تو پر می گیریم از تو لونه

باز میای که مثل هر روز برامون دونه بپاشی
منو گنجشکا می‌میریم تو اگه خونه نباشی

همیشه اسم تو بوده اول و آخر حرفام
بس که اسم تو رو خوندم بوی تو داره نفس‌هام

عطر حرفای قشنگت عطر یک صحرا شقایق
تو همون شرمی که از اون، سرخه گونه‌های عاشق

شعر من رنگ چشاته، رنگ پاک بی ریایی
بهترین رنگی که دیدم، رنگ زرد کهربایی

من و گنجشکای خونه، دیدنت عادتمونه
به هوای دیدن تو، پر می گیریم از تو لونه

ترانه‌سرا: اردلان سرفراز | آهنگساز: حسن شماعی‌زاده | خواننده: گوگوش | تنظیم‌کننده: واروژان

توی گسترده ی رویا
 ای سوار اسب ابلق
دنبال کدوم مسیری
توی تاریکی مطلق
ای به رویا سرسپرده
با توام ای همه خوبی
راهی کدوم دیاری
آخه با این اسب چوبی؟

با توام ای که تو فکرت
با هر عشق و با هر اسمی
رهسپار فتح قلبِ
ماه پیشونی طلسمی
توی دستای نجیبت
عکس ماه پیشونی داری
واسه پیدا کردن جاش
دنیا رو نشونی داری

ماه پیشونی تو قصه
فکر بیداری تو خوابه
خورشید هفت آسمون نیست
عکس خورشید توی آبه
از خواب قصه بلند شو
اسب چوبیتو رها کن
ماه پیشونی مال قصه است
مرد من منو صدا کن

اگه از افسانه دورم
اگه ماه پیشونی نیستم
اگه با زمین غریبه
اگه آسمونی نیستم
واسه خواب خستگیهات
مثل یک قصه لطیفم
به صداقت تو مومن
مثل قلب تو شریفم

ترانه‌سرا: ایرج جنتی عطایی | آهنگساز و تنظیم‌کننده: واروژان | خواننده: گوگوش

* این ترانه‌ی زیبا اخیراً توسط «حامی» نیز بازخوانی شد. اجرای حامی نیز مثل همیشه فنی، دقیق و زیباست.

کمکم کن، کمکم کن!
نذار اینجا بمونم تا بپوسم
کمکم کن، کمکم کن!
نذار اینجا لب مرگو ببوسم
کمکم کن، کمکم کن!
عشق نفرینی بی پروایی می‌خواد
ماهی چشمه‌ی کهنه،
هوای تازه‌ی دریایی می‌خواد

دل من دریاییه چشمه زندونه برام!
چکه چکه های آب مرثیه خونه برام!
تو رگام به جای خون شعر سرخه رفتنه
تن به موندن نمی‌دم موندنم مرگ منه

عاشقم مثل مسافر عاشقم،
عاشق رسیدن به انتها
عاشق بوی غریبانه‌ی کوچ،
تو سپیده‌ی غریب جاده ها!
من پر از وسوسه‌های رفتنم،
رفتن و رسیدن و تازه شدن
توی یک سپیده‌ی طوسی سرد،
مسخ یک عشق پر آوازه شدن!

کمکم کن کمکم کن!
نذار این گمشده از پا در بیاد
کمکم کن کمکم کن!
خرمن رخوت من شعله می خواد
کمکم کن کمکم کن!
من و تو باید به فردا برسیم
چشمه کوچیکه برامون،
ما باید بریم به دریا برسیم!

دل ما دریاییه،
چشمه زندونمونه!
چکه چکه های آب،
مرثیه خونمونه!
تو رگ بودن ما،
شعر سرخه رفتنه!
کمکم کن که دیگه،
وقت راهی شدنه!

توی یك دیوار سنگی ، دو تا پنجره اسیرن
دو تا خسته دو تا تنها ، یكیشون تو یكیشون من

دیوار از سنگه سیاهه ، سنگ سرد و سخت خارا
زده قفل بی صدایی ، به لبای خسته ی ما

نمی تونی كه بجنبی ، زیر سنگینی دیوار
همه ی عشق من و تو ، قصه هست قصه‌ی دیوار

همیشه فاصله بوده ، بین دستای من و تو
با همین تلخی گذشته ، شب و روزای من و تو

راه دوری بین ما نیست ، اما باز اینم زیاده
تنها پیوند من و تو ، دست مهربون باده

ما باید اسیر بمونیم ، زنده هستیم تا اسیریم
واسه ما رهایی مرگه ، تا رها بشیم می میریم

كاشكی این دیوار خراب شه ، من و تو با هم بمیریم
توی یك دنیای دیگه ، دستای همو بگیریم

شاید اونجا توی دل ها ، درد بیزاری نباشه
میون پنجره هاشون ، دیگه دیواری نباشه

ترانه‌سرا: اردلان سرفراز | خواننده: گوگوش | آهنگساز: حسن شماعی‌زاده | تنظیم: واروژان

توضیح: حسن شماعی‌زاده، سازنده‌ی این اثر جاودانه، این ملودی را با صدای خودش نیز اجرا کرده است. این اجرا را نیز می‌توانید دانلود کنید. {+}